zaterdag 27 mei 2017

Pittige Latvian


 Het was een hele bevalling deze week.
Want niet alleen was dit volgens mij het aller ingewikkeldste patroontje tot nu toe.
Ook moest alles wat op het patroon wit was, bij mij zwart worden.
En alles wat zwart was moest wit worden.
Dat heeft me heel wat bloed, zweet en gemopper gekost. 😉
Maar het is gelukt!!!!


Een alphabet paste deze week  goed op het kussen.
En ik realiseerde me opeens dat mijn voornaam geen enkele dubbele letter heeft 😂.

Nu ga ik me maar eens extra inzetten om de achterstand van de 100 grannies in te halen.

woensdag 24 mei 2017

Oeps

Vorige maand was ik mijn ouwe trouwe gsm kwijt.
Ik bel maar zelden, mijn contacten verlopen meest via mail of facebook messenger, maar je kan toch ook niet zonder.
Ik doorzocht het hele huis en liet iemand mij bellen in de hoop dat ik hem zou horen, maar nada, niets.
Vervolgens ging ik terug denken naar de laatste keer dat ik hem gebruikt had.
Dat was op de ochtend van mijn verjaardag.
Omdat mijn wekker kuren had, had ik voor de zekerheid de wekker op mijn telefoon ook gezet.

Dus was het een logische gedachte dat ik hem ergens tussen de Efteling en huis verloren was.
Wat tot gevolg had dat ik twee uur vermissingsformulieren heb zitten invullen.
Bij de Efteling, Arriva, de NS, de gemeente, en nog wat vermissingssites.
Maar er was nergens iets gevonden.

Als je bij de NS te laat bent met invullen, duurt het 21 dagen voor je wat van ze hoort.
Maar ook daar bleef het stil.
En vorige week besloot ik toch maar eens uit te kijken naar een tweedehandsje.
Dat lukte gelukkig snel.
Ik vond een zelfde Nokia C3-00 in een ander kleurtje.
voor 12,50€ plus 3,95€ verzendkosten.
Bij een ander kocht ik een nieuw siliconen hoesje voor 1€ plus 1,80 verzend en verpakkingskosten.
Toen had ik nog een nieuw Symkaartje nodig à 5€.
Dat viel dus allemaal erg mee.
En zaterdag was alles weer compleet en kon ik telefoonnummers gaan verzamelen en invoeren.

Vanmorgen pakte ik in de badkamer een huisjurk en daar viel iets uit.





dinsdag 23 mei 2017

Haken, breien, borduren


De laatste rand van de hygge heb ik in plaats van 3 randjes ook weer alle kleuren gebruikt.
Niet alleen omdat ie dan weer wat lengte extra kreeg maar ook omdat ik het veel te iel vond na  het kleurenbombardement erboven.
Hij is nu 2,20m en dat is een lengte die beter bij mij past.
Nu moet ik nog bedenken hoe ik het opspannen het beste aan kan pakken.
Blokken noemen ze dat tegenwoordig. 😉


 De Latvian-sampler​ is weer twee randen rijker.
Gelukkig eindelijk weer een brede rand.
Ik begon me al zorgen te maken.
Met al die smalle randjes van de afgelopen maanden bleef mijn deel 2 wel erg kort.


 Vanmorgen hard gewerkt aan het eerste vakje van de tweede kant van mijn kussen.
Nu kan ik beginnen aan het pittige blackwork vakje van afgelopen zaterdag.




En ja, ik kwam toch weer een ufo tegen.
Ik ben vergeten wat de bedoeling was van deze hand, maar er valt vast nog wel iets van te maken.

zondag 21 mei 2017

Jong talent


Toen ik 17 was maakte ik op school dit hondje.
De school mislukte, maar het hondje bleef.
Ik ga hem inlijven bij project 75, dat heeft ie na 38 jaar in de kast wel verdiend.

Van de week schreef ik al over mijn eerste kennismaking met tye & dye.
Maar ik was vergeten dat er nog eentje was.


En op dezelfde cursus maakte ik kennis met textielkrijt.
Heerlijk primitief.
Het moest een kussentje worden, maar mijn uitermate creatieve moeder nam niet de moeite om het even dicht te stikken en als 12 jarige mocht ik niet aan de naaimachine komen.
En zo verdween het met de rest in de kast.
Zou daar de basis van mijn verdere carrière van onafgemaakte werkjes liggen?

Het pronkstuk van die cursus vind ik nog steeds mijn batik uil.
De lap staat nog steeds stijf van de was, die er zelfs met eindeloos strijken op keukenpapier niet meer uit te krijgen was.

De lichte streep rechtsonder is van het ochtend zonnetje en zit gelukkig niet echt op de lap

vrijdag 19 mei 2017

Gebed zonder end

 De bovenste twee lappen zijn helemaal met rijgsteekjes bewerkt.
Op de linker zitten een paar grote vlekken.
Geen idee wat het is.
Hoop dat ik ze er nog uit kan krijgen
Daaronder mijn allereerste patchworkje, een fantasiecirkel en een stekenlapje.
En onderaan twee lapjes vol vierkantjes en een molaproefje.
Dit zijn ufos waar ik zeker nog wat in zie.
 En dan deze lapjes in platsteek of kruissterk.
Ik twijfel.
De twee vierkantjes rechtsboven zijn wel iets om verder te bewerken voor project 75
En de twee onderste lappen zijn groot genoeg voor een kussen.
Maar de overige stukjes?

 De vissen staan op een dubbele lap die groot genoeg is voor (alweer) een kussen.
Maar voor Bert en Ernie is echt geen plaats in mijn huis, hoe mooi ze ook geborduurd zijn.


En dan deze nog.
Zucht.
Ik word een beetje depri van zoveel ufo's uit het verleden.



En dan was ik deze miniatuurborduurwerkjes nog vergeten.
Dat moeten nog kussentjes en merklapjes voor het poppenhuis worden.


donderdag 18 mei 2017

Uit een somber verleden

Lang geleden was ik zo ziek, dat ik bijna niets meer kon.
Na 10m lopen was ik uitgeput.
Ik zat op een stoel naast het fornuis om mijn eten te kunnen koken.
En deed er drie dagen over om mijn bed te verschonen.
Mijn creativiteit was volkomen weg.

Toch vocht ik om bezig te blijven.
Zo borduurde ik tientallen voorbedrukte borduurwerken, met de gedachte dat ik daar later iets mee zou kunnen doen.
Maar nu vele jaren later, ligt de hele stapel nog steeds ongebruikt op zolder.
En eigenlijk wil ik met het meeste ook niets meer doen.
Daar zoek ik nu een goede bestemming voor.
Want wat met bloed zweet en tranen gemaakt is mag niet in de kliko verdwijnen.
Maar bewaren wil ik het grootste deel ook niet meer, omdat het tijd wordt om dat stuk verleden af te sluiten.

Deze houd ik zeker zelf:

Voor de tas heb ik nog wel een mooie beugel.
De rode wordt een kussen.
En het grove wollen borduurwerk kan ik mijn voetenbankje mee opvrolijken.



Deze vind ik erg mooi en wil ik ook nog iets mee doen:


Hier ben ik nog niet helemaal uit:

En voor de rest zoek ik een andere bestemming:




woensdag 17 mei 2017

Schatten op zolder


Ik ben maar eens begonnen aan het opruimen van mijn zolder.
En kwam in het eerste de beste krat al mooie dingen tegen.


Zo blij dat ik dit lapje terug vond gisteravond.
Ik was er al een tijdje naar op zoek voor mijn project 75.

Ik maakte het toen ik 12 was en 43 jaar later krijgt het eindelijk een bestemming.
Het creatief centrum gaf toen voor het eerst een kindercursus bij ons in het dorp.
We leerde er allerlei verschillende dingen, waaronder batik en deze tye & dye.
De gebatikte uil moet ook nog ergens zijn, zo stijf van de was, dat het er na uren strijken op keukenpapier nog niet uit was.


Hoe ik aan dit kant komt weet ik echt niet meer.
Vooral het gele stuk broderie dat duidelijk een restant is van een oude onderjurk is prachtig.

Dit befje vond ik lang geleden op een rommelmarkt en ik droeg het toen op een zelfgemaakt knalroze T-Shirt.
De hals is veel te smal voor mijn stevige nek, toch kan ik er geen afscheid van nemen.


Deze kragen stammen duidelijk uit het Princess Diana tijdperk.
Zou dit ooit weer in de mode komen?
Brrrr truttigheid ten top.


Ben benieuwd waar dit borduurwerk vandaan komt.
Ik herken de etnische stijl niet.



Dit zijn Ufos van iemand anders.
Zonde om weg te doen, maar ik heb er nog steeds geen inspiratie bij.


Toen ik nog tassen maakte kreeg ik om duistere redenen vaak tassen van mensen.
Die heb ik op een gegeven moment weer doorgegeven aan doelen waar ze beter tot hun recht kwamen.
Maar op dit tasje ben ik zuinig.
Ik kreeg het jaren geleden toegestuurd, toen ik op zoek was naar ideeën voor een paar tasbeugels die ik had liggen.
De geeftster had dit tasje geërfd van haar oma.