donderdag 19 april 2018

Stoer



In mijn slaapkamer staat al jaren een hocker die dankzij Lolo's grijpgrage klauwen niet meer toonbaar is.
Maar het binnenwerk was nog prima.
Ik had hem al eens van een nieuwe rand voorzien, maar dat was niet zo'n succes.


Het werd dus tijd om te kiezen, weggooien of goed opknappen.
Dus toog ik vanmorgen met hamer, spijkers en gehoorbescherming naar boven en plukte een stevige lap stof uit de kast.
Met een uurtje zag mijn hocker er weer uit als nieuw.





woensdag 18 april 2018

In de rui

Mijn poeten zijn in de rui.
Bij Piep geeft het weinig problemen, ze heeft zacht kort haar.
Maar Lolo is een heel ander geval.
Ze heeft een dikke wollige ondervacht, die snel klit en vervilt.
Ik heb al allerlei borstels en kammen geprobeerd, maar het bleef een drama.
Vorige week lag er bij de Action een lullig roze hondenborsteltje.
Het koste maar 57 cent dus het kon me de kop niet kosten.


Tot mijn verbazing werkt het geweldig.
En Lolo vind het zo fijn om hiermee geborsteld te worden, dat ze me boos met haar klauwen sommeerd om verder te gaan als ik stop.
Ze trekt me dan letterlijk aan mijn shirt terug en is pas tevreden als ik nog lekker even doorborstel.

Gisteren zat ze zelfs luidkeels te mauwen naast het borsteltje.


Het borsteltje mag blijven en de gaten in mijn shirts ga ik maar verbloemen.


zondag 15 april 2018

Als er veel uit gaat ....

......... mag er af en toe ook weer wat bij.

Vandaag is er garageverkoop in ons dorp.
Bij zo'n 155 huizen stond de boedel op de stoep.
Ik heb ze lang niet allemaal gezien, want na 3 uur op de fiets van de één naar de ander zigzaggen was ik volkomen aan het eind van mijn latijn.
Het is de gezelligste dag van het jaar.
Iedereen praat met iedereen.

Ik heb een bescheiden €4 uitgegeven.
Een vrolijke stippensjaal voor bij mijn zomerjas.
Veel helderder groen dan op de foto.
Met de belofte aan mezelf, om mijn sjaaltjes-la uit te mesten.
Twee mokken om mijn te vaak brekende servies weer eens aan te vullen.
En drie grote stempels.
De vierde kreeg ik erbij cadeau.


Ben best wel een beetje trots dat ik het zo bescheiden heb weten te houden.
Morgen gaan we weer verder met ruimen.

zaterdag 14 april 2018

Randjes en Ruimen

Na een paar weken tevergeefs kleding on line plaatsen had ik het er helemaal mee gehad.
Vanmorgen in alle vroegte keerde ik mijn kasten om en flikkerde alle overbodige kleding de trap af.
Met vier volle vuilniszakken in mijn fietskar vertrok ik naar de kerk om alles aan een goed doel te schenken.
Heerlijk weer lucht in de tent.
Op naar de volgende ruimfase!


Na gedane arbeid is het goed rusten in de tuin met een handwerkje en twee luie poezebeesten.


Vorige week ben ik vergeten mijn randjes te showen, dus zie je er deze week 4.
Ik ben weer flink aan het verbouwen geweest.
De originele patroontjes vind je bij "randje per week" rechts in de kolom favoriete blogs.


Op zolder vond ik deze week mijn allereerste borduurwerkje, eerste klas lagere school.
Ik heb het gelijk ingelijst in een lijstje wat er ook nog lag.


woensdag 11 april 2018

Over reizen naar Vlissingen en een Drenth uit Kortgene

Gisteren berichtte ik al over mijn uitje naar Vlissingen, maar het verhaaltje ontbrak nog.

Altijd als ik naar Vlissingen reis, denk ik erover om eens op de tussenliggende stationnetjes uit te stappen en eens rond te kijken.
Namen zoals Rilland-Bath intrigeren me.
Maar het komt er niet van, want het zeegat trekt.
Afgelopen maandag maakte ik als eerste stapje maar eens fotos uit het raam van de trein.


Negen stations telt Zeeland:


De drie grote ben ik al eens uitgestapt.
Zou het lukken om de andere zes op één dag te doen?
Ik doe het deze keer dus toch maar weer niet.
De kruidvatkaartjesdag is door de week te kort.
Misschien mijn laatste treinkaartje een keer op een zaterdag gebruiken?
Dan ben je niet buitengesloten van de ochtend en avondspits.

In Vlissingen aangekomen ga ik zoals gewoonlijk weer afprijzingen fourageren voor mijn lunch.
Als ik door het winkelgebied loop zie ik niet alleen veel lege winkels, maar opvallend veel gesloten winkels.
Kent Vlissingen een maandagsluiting of is er iets anders aan de hand.

Ik eet wat op de vertrouwde enorme bank op het Kerkplein, maar dit keer is er geen meeuw te zien.
Zou het komen door de roofvogelachtige vlieger die boven op het dak van het winkelcentrum geplaatst is?

Na een bezoekje aan de Action, waar ik wat noodzakelijke huishoudelijke aankopen doe, loop ik richting de Boulevard.


Tot mijn schrik worden enkele van de mooie oude panden in de Coosje Buskenstraat afgebroken.


Het bankje, waar de verstokte zeegatfans elkaar fotografeerde via de zeegatwebcam ziet er verlaten uit.
Ik ben nog wel even gaan zitten en zag de voormalig webmaster van de cam nog in z'n erker zitten, maar het voelde toch niet meer als vanouds.

Mijn favoriete bankje met uitzicht de andere kant op was bezet door een groep drinkende mannen, dus liep ik nog een stukje verder naar een bankje bij de vlaggen.
Die zou vanuit de nieuwe Scheldecam te zien zijn had ik begrepen.
Maar ik zat op het verkeerde bankje.


Een zeegat.nl fan die wist dat ik ging heeft nog een screenshot genomen, waar je vermoedelijk nog net een stukje van mijn achterhoofd bij de lantaarnpaal ziet.

Omdat je met een kruidvatkaartje niet meer na vier uur in de trein mag stappen moest ik een keuze maken.
Erg vroeg al weer richting station gaan of er een hele lange dag van maken en pas om acht voor zeven de trein terug kunnen nemen.
Ik koos voor het laatste en prompt begon het om kwart over vier te motregenen.

Na nog wat boodschappen rekte ik de tijd door bewust de bus te missen.
Op het bankje bij de bushalte raakte ik in gesprek met een doorleefde man.
Hij vertelde me al snel dat ie zijn hele leven al zwaar alcoholist was, maar dat ie zo beleefd was om niet te drinken waar ik bij zat.
Een vriendelijke Drenth getekend door het leven, lang gezworven en nu neergestreken in Kortgene of all places.
Bij mijn vertrek kreeg ik een warme schouderklop.

Op het station aangekomen mocht ik met de volgende twee treinen nog niet mee.
Het weer nodigde niet uit om nog wat rond te gaan lopen, dus bleef ik droog in de stationshal wachten.
Volgende keer toch maar op zoek naar een kortingskaartje zonder avondspitsverbod.



dinsdag 10 april 2018

We gaan naar buiten

Piep en Lolo waren al meer dan een half jaar niet buiten geweest.
Ze vroegen er ook niet om.
Maar vandaag was het dan eindelijk zo ver.
Ik kan echt merken dat ze een dagje ouder worden.
Waar Piep vroeger uitgelaten als een koe in de wei door de straat rende op zo'n eerste dag, zat ze vandaag na twee minuten alweer achter het raam in de vensterbank.
Ik moest zelfs een tijdje met haar in mijn armen op het tuinbankje gaan zitten voordat ze weer doorkreeg dat languit in de tuin bij de bloeiende magnolia liggen toch wel heel lekker is.


En de magnolia is prachtig dit jaar.


Jammer dat ze maar zo kort bloeit.



Alles in de tuin moet natuurlijk uitgebreid besnuffeld worden.



De forsythia is nog nooit zo vol geweest.


Na gedane arbeid is het goed rusten.




Tuin/kattenalbum 2018

Het werd weer eens tijd voor ...

Vlissingen.
Niet omdat ik het nou zo'n mooie stad vind.
Eerlijk gezegd vind ik Vlissingen een architectonische chaos.
Monsterlijke panden worden rücksichtslos tussen mooie historische huizen geplakt.
Het is een mismatch van stijlen.

En ook niet omdat het zo'n geweldige winkelcentrum heeft.
Elke keer als ik er weer kom dan staat er meer leeg.

Maar hierom:






Op de boulevard kan ik uren zitten zonder iets te doen.